02.08.2006 ...... 22:43
Hayatın basit yönlerinden bakmakçoğu zaman bi kaçış oldu benim için. Sıradan olmayı seçtiğim zamanlar azdır. Farklı olmak için şu an bile çaba gösteriyorum ama bu çaba sırf farklı olmak için değil, içimden geliyor, tutamıyorum.....
Dün gece Melek' te, bu gece Konya' da bi teras katında, sonradan odaya çevrilmiş ufak bi gözde........
Böyle olmasını ben istemedim ama ben seçtim. Hiç zoraki seçimler yapmadın mı? Zorla değil, zoraki!!! Kafanda o kadar güzel planlar var, isteklerin var, beklentilerin var ama sen bu odadasın.....
Neden bu oda diyorum biliyor musun? Bu teras katına bu odanın eklendiğini gördüğüm gün, geldiğim gün, hayatımdaki kayıplardan birini yaşadım. Bu duygusallık değil, belkide isyan!!!
Açıklama yapmak zorunda olmak çok zor. Yaşayamıyorsun yaşını, gözyaşını....... Sürekli tekrar yaşamak insanı ürkütüyor. Gördüklerin, yaşadıkların hep hataysa, bir daha ne zaman tekerrür edecek diyorsun. Sen içine kapanıp içini yaşamaya çalışırken, etrafında hayatına giren, hayatına karışan çok etken var. Etken diyorum çünkü artık bana korku vermeye başlıyor. Zaten bir çok korkum var.Çocukça, yalnız, muhtaç......
O kadar doluyum ki, anlatacak o kadar his, o kadar karmaşa var ki, sayfalar dolusu yazabilirim. İsyan edercesine, kusarcasına!!!!!
Sanırım odamda, o yalnız kaldığım gecelerde, yalnızlıktan değil ama, kaybetmişim birşeyleri. Farkıan vardığım yer ikidir "bu oda" oluyor. İçimde bağıran "O" susacak gibi derken tekrar bi çığlı..... Tüylerim diken diken olurken, o melodi......
Bu kadar zorlarsan hayatın dibini, sadece gördüğün renk karadır. Rüyalarında bile renk ararsın ama artık bi itten farkın yoktur!!!
sevgiyi aradığın, özlediğin anlarda yanında bi melek biter. Sana bakar, seni süzer, anlamadan izler. Yapman gereken kalbini göstermektir. Yüzündeki maskeyi değil kalbindeki kalkanı kaldırman gerekir!!! O.... O gider....
Özlemle beklersin ama hayretle bakarsın gidişine. Sen deli beklerken, o umarsızca gider, gider, gider.....
Rol bile yapamazken bu kadar gerçeğin içinde, boğulma tehlikesi yaşarsın. İşte her yazıda, her konuşmada, her bunalımda akla gelen o sözcük gelir! Sen es geçersin bu seferlik. Gerek Y.O.K.!!! İlla ki yaşıyorsun, yaşıyacaksın. Daha hayata geldiğin an bile farkındasındır: Sen isteyerek değil, zorla geldin buraya. Sana kimse sormadı fikrini, korkunu..... Ağlarken, özlerken, sızlarken.....
Oyuncaklarını dizersin, kimse dokunsun istemezsin. Tamam oyuncak, ya oyuncağın olmadıysa? Yapmaaaaaaa...... İlla ki bi tahtadan ya tabanca ya bebek yaptın. İşte o gözün gibi baktığın tahta parçası hayatının vazgeçilmezi olmasın. Sonradan emin ol çok üzülüyorsun..........
aMa eMiNiM TaNRı VaR BuGüN!!!!!!
Bugün sözlükler kusuyorum
cümleler kuramazken dün
Bugün denize döktüm kendimi
ucuza gitmeyeyim diye Bugün
sıyrıldım rollerimden mutluyum.
çünkü artık yokum Bugün
boğulurdum her sağanakta
yüzmeyi öğrenmişim sanki Bugün
hayat koyu bir balgam
sert bir pornoydu dün
bir tuzağa kaptırmıştım kendimi
ama eminim tanrı var Bugün
Bugün
Bugün evimi yaktım
kitapları attım
yıkandım, temizim artık Bugün
dün çok giyildim, çok pot yaptım
ütülüyüm jilet gibi Bugün
"siz de mi dostlarım" dedim
"öyleyse düş sezar!" Bugün
bir tuzağa kaptırmıştım kendimi
ama eminim tanrı var Bugün
boğulurdum her sağanakta
yüzmeyi öğrenmişim sanki Bugün
Bugün
boğulurdum her sağanakta
yüzmeyi öğrenmişim sanki Bugün
Bugün
bir tuzağa kaptırmıştım kendimi
ama eminim tanrı var Bugün
Bugün.............
....................
ama eminim tanrı var bugün!!!!!!!!!!!!!!
KıSa YoLDaN uLaŞ DiYe
eŞLiĞi :) ...|
|